Profesorowie Katedry Meteorologii od 1920r.


Historia Katedry Meteorologii rozpoczyna się w 1920 roku, kiedy to na Uniwersytecie Poznańskim utworzono Katedrę Meteorologii na Wydziale Rolniczo-Leśnym.
Pierwszym kierownikiem Katedry został prof. Władysław Smosarski, z wykształcenia matematyk.
Prof. W. Smosarski (1876 – 1960) wykładał matematykę, fizykę oraz kosmografię w Seminarium Pedagogicznym na Ursynowie od roku 1909. Był on w pełni oddany nauce, brał żywy udział w budzącym się na początku XX wieku polskim życiu naukowym. Także od roku 1909 wykładał meteorologię i matematykę w Towarzystwie Kursów Naukowych. Następnie od 1912 roku wykładał meteorologię w SGGW. W czasach kierowania Ketedrą Meteorologii przez prof. W. Smosarskiego działalność naukowa pracowników skupiała się na zjawiskach optycznych w atmosferze, zjawiskach elektryczności atmosferycznej, magnetyzmie ziemskim, teorii instrumentów oraz historii nauk. W 1951 roku utworzono Wyższą Szkołę Rolniczą w Poznaniu. Profesor W. Smosarski kierował nadal Katedrą, do chwili swej śmierci w dniu 21 maja 1960 roku. Pozostawił po sobie nie tylko wiele prac teoretycznych lecz także prace dotyczące charakterystyki klimatu Wielkopolski, Pomorza i Śląska, które były następnie bardzo przydatne w praktyce rolniczej.
Po śmierci prof. W. Smosarskiego kierownictwo Katedry Meteorologii objął prof. Marian Molga (1906 – 1980). Profesor Molga działał w kierunku utworzenia Państwowego Instytutu Hydrologiczno-Meteorologicznego, był twórcą pierwszego rocznika gradowego oraz inicjatorem wydawania Gazety Obserwatora. Od 1951 roku prowadził wykłady z Meteorologii na SGGW. Profesor M. Molga z wykształcenia był leśnikiem. Rozpoczął nowy okres działania naukowego Katedry Meteorologii, kładąc szczególny nacisk na zagadnienia agrometeorologiczne. Jego starania doprowadziły do zmiany nazwy Katedry z Katedry Meteorologii na Katedrę Agrometeorologii. Po utworzeniu w 1962 roku Oddziału Melioracji Wodnych, Katedra Agrometeorologii stała się jednostką organizacyjną tego Oddziału. Prof. Molga zainicjował współpracę naukową Katedry Agrometeorologii z innymi jednostkami badawczymi, zmarł w dniu 21 kwietnia 1980 roku. Od roku 1979 Katedra współpracowała z Zakładem Badań Środowiska Rolniczego i Leśnego Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu.
Następnie kierownictwo Katedry Agrometeorologii objął prof. Andrzej Kędziora. Rozbudował on potencjał naukowo-badawczy Katedry, doprowadzając do stworzenia silnego zespołu badawczego. Szeroko zakrojone prace metodyczne doprowadziły do wytworzenia unikalnej aparatury do pomiarów mikrometeorologicznych opartych głównie na metodzie współczynnika Bowena. Aparatura ta pozwoliła na oceny strumieni ciepła i pary wodnej wymienianych pomiędzy powierzchnią czynną a atmosferą. Wyniki pomiarów uzyskane dzięki niej podczas prowadzonych badań nad róznymi ekosystemami w Polsce i innych krajach europejskich były podstawą opracowania modelu oszacowania składników bilansu cieplnego w różnej skali czasowej i przestrzennej. Rozpoznano struktury bilansu cieplnego i wodnego podstawowych ekosystemów terenów rolniczych, podmokłych i lesnych.
Od 2004 stanowisko kierownika Katedry objął prof. dr hab. Janusz Olejnik. Od roku 2005 w Katedrze Meteorologii nastąpił gwałtowny rozwój współpracy międzynarodowej objawiający się między innymi realizacją kilku dużych projektów naukowych w ramach VI oraz VII Programu ramowego Unii Europejskiej (Kierownik Katedry był lub jest koordynatorem krajowym lub koordynatorem miedzynarodowym). Obecnie, od objęcia stanowiska Kierownika Katedry przez prof. J.Olejnika, Katedra rozwija badania nad przepływem energii i obiegiem materii w krajobrazie. W roku 2010 Katedra wróciła do dawnej nazwy: Katedra Meteorologii. Obecnie bardzo duży nacisk w aktywnościach naukowych katedry jest kładziony na zbudowanie aparatury niezbędnej do poprawnego oszacowania wielkości strumieni gazów szklarniowych wymienianych między róznymi ekosystemami a atmosferą. Dzięki szerokiej współpracy międzynarodowej i własnym pracom badawczym Katedra Meteorologii jest dzisiaj w czołówce europejskich zespołów naukowych rozwijających badania nad wymianą energii i materii pomiędzy powierzchnią czynną Ziemi a atmosferą szczególnie w kontekście zmian klimatycznych.