Katedra Botaniki

DR INŻ. MAŁGORZATA WYRZYKIEWICZ - RASZEWSKA




tel. (61) 848 - 76 - 84

email: mraszew@up.poznan.pl

Stopień naukowy i specjalność: dr nauk rolniczych w zakresie ogrodnictwa, specjalność: botanika

Zainteresowania badawcze:

• ekologia roślin, w tym storczykowatych
• synantropizacja roślin, głównie drzewiastych

Dydaktyka:

botanika rok I dla KTZ i OO – studia stacjonarne,
botanika z elementami fizjologii Zootechnika – studia niestacjonarne. iki


Streszczenie pracy doktorskiej pt.
„Struktura populacji kruszczyka błotnego Epipactis palustris (L.) Crantz na siedlisku antropogenicznym i siedliskach naturalnych Poznania i okolic”.

Badania dotyczyły: struktury populacji, korelacji cech morfologicznych z wybranymi parametrami glebowymi, zmienności cech morfologicznych organów wegetatywnych, wpływu wysokiego zagęszczenia roślin na siedlisku antropogenicznym na wybrane cechy morfologiczne, sposobu kolonizacji nowych siedlisk w oparciu o obserwacje roślin w ogrodzie doświadczalnym, a także zmienności wewnątrz- i międzypopulacyjnej w oparciu o wybrane systemy enzymatyczne.
Na podstawie przeprowadzonych badań uzyskano następujące wyniki:

• Wykazano dużą ekspansywność gatunku w początkowym etapie opanowywania nowych siedlisk oraz że w sprzyjających warunkach kruszczyk błotny wykazuje cechy dobrego kolonizatora.
• Wykazano, że podłoże o wysokiej zawartości substancji organicznych nie jest koniecznym warunkiem do występowania i rozwoju populacji E. palustris, a ponadto że gatunek ten posiada szeroki zakres tolerancji w stosunku do zawartości węgla, próchnicy, azotu, wapnia i magnezu. Jako najważniejszy czynnik glebowy decydujący o występowaniu kruszczyka uznano dostępność odpowiedniej ilości wody w podłożu.
• Badania struktury wiekowej E. palustris wykazały, iż stosowane dotychczas w ekologii roślin wnioskowanie o losach populacji na podstawie udziału w nich roślin najmłodszych stadiów rozwojowych, nie ma w przypadku tego gatunku uzasadnienia. Jak wykazano, liczba powstających w danym roku pędów generatywnych nie jest uzależniona od liczby pędów juwenilnych i immaturalnych wytworzonych w poprzednich latach. Zgodnie z pięcioletnimi obserwacjami, pęd generatywny może powstać od razu jako taki, bez przechodzenia przez kolejne fazy rozwojowe.
• W pracy potwierdzono generatywny sposób rozmnażania się kruszczyka (do tej pory nie odnotowano obecności siewek tego gatunku w warunkach naturalnych, oprócz warunków laboratoryjnych).
• Wykazano, że występowanie kruszczyka na siedlisku wtórnym nie zawęziło zmienności izoenzymatycznej badanej populacji.
• Badania naświetliły wiele aspektów kolonizacji zaburzonych siedlisk przez ten gatunek i wykazały, iż kruszczyk błotny nie jest tak bardzo wrażliwy na warunki siedliskowe, jak dotychczas sądzono.
• Z czynników biotycznych mających wpływ na stopień zagęszczenia pędów kruszczyka większą rolę odgrywają interakcje wewnątrzpopulacyjne niż konkurencja międzygatunkowa, a z czynników abiotycznych – ilość dostępnej wody niż zasobność gleb w składniki pokarmowe.