VII. Nawiązanie współpracy z pozarządowymi organizacjami
krajowymi i zagranicznymi w celu propagowania oraz wdrażania działań
proekologicznych
Programy Ochrony Środowiska
Programy
ochrony środowiska są podstawowym instrumentem realizacji Polityki
ekologicznej państwa. Sporządzane dla wszystkich szczebli administracji
samorządowej, począwszy od jej najniższych poziomów, czyli
gmin,
umożliwiają najbardziej efektywną ochronę środowiska. Jest to osiągane
poprzez uwzględnienie przy sporządzaniu programu specyfiki oraz
rzeczywistych potrzeb i możliwości gminy/powiatu, na nich bowiem
spocznie większość obowiązków związanych z wdrażaniem
programu.
Programy
ochrony środowiska wskazują tzw. "miejsca zapalne" w środowisku,
wywołane niezrównoważonym rozwojem gospodarczym oraz
przedstawiają
konkretne propozycje działań zmierzających do stopniowej likwidacji
zagrożeń. Hierarchiczne uporządkowanie celów pod kątem ich
ważności,
decyduje o podziale przyszłego budżetu gminy/powiatu i spodziewanych
środków pomocowych przeznaczonych na ochronę środowiska.
Od
momentu uchwalenia przez Sejm RP Prawa ochrony środowiska (27.04.2001
r.) na organach administracji samorządowej wszystkich szczebli spoczywa
ustawowy obowiązek sporządzania programów ochrony
środowiska i ich aktualizacji co 4 lata.
Do korzyści
wynikających z opracowania i wdrożenia
Programu ochrony środowiska należą:
- realizacja
obowiązku nałożonego na samorządy
terytorialne przez polskie prawodawstwo,
- realizacja zobowiązań przedakcesyjnych, związanych z przystąpieniem
Polski do Unii Europejskiej,
- realizacja założeń II Polityki ekologicznej państwa oraz Programu
wykonawczego do II polityki ekologicznej państwa,
- możliwość ubiegania się o krajowe i unijne fundusze na realizację
programu,
- poprawa jakości środowiska i warunków bytowych
mieszkańców,
- promocja gminy,
- źródło informacji o stanie środowiska w gminie,
- identyfikacja obszarów cennych przyrodniczo,
- możliwość wykorzystania programu jako źródła danych dla
innych
opracowań.
Integralną częścią
sporządzanego przez nas Programu ochrony środowiska jest 9 map
tematycznych w skali 1:50 000 w przypadku gmin oraz 1:200 000 w
przypadku powiatów. Są to:
- mapa topograficzna,
- mapa hydrograficzna,
- mapa hydrogeologiczna,
- mapa geologiczna,
- mapa glebowo - rolnicza,
- mapa siedlisk leśnych,
- mapa roślinności potencjalnej,
- mapa infrastruktury
- mapa zagospodarowania przestrzennego.
Dużą
uwagę, w przeciwieństwie do zdecydowanej większości firm
konsultingowych, przywiązujemy do własnych prac badawczych,
które
obejmują:
- ankiety wykonane
metodą reprezentacyjną wśród
losowej próby mieszkańców gminy / powiatu,
- inwentaryzację i waloryzację przyrodniczo - krajobrazową
charakteryzowanego obszaru,
- bioindykacyjną ocenę stopnia eutrofizacji oraz
różnorodności
biologicznej wód powierzchniowych.
Dzięki szerokiej i ścisłej współpracy z
placówkami
naukowo - badawczymi wykonane przez nas analizy są rzetelne i dokładne.
Podstawy
formalno - prawne opracowania Programu: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001
r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 2001.62.627 z dnia 20 czerwca
2001 r.z późn.zm.). powrót
Plany Gospodarki
Odpadami
Wykonywane przez nas programy gospodarki odpadami wykorzystują
możliwości
logistyki w celu organizacji procesu gospodarowania odpadami i są
zgodne z najnowszym stanem wiedzy na ten temat.
Programy te zawierają m.in.:
- ocenę obecnego systemu gospodarki odpadami,
- propozycje zmian w systemie zbiórki odpadów,
- analizę ekonomiczną wdrożenia i funkcjonowania systemu,
- koncepcję edukacji ekologicznej,
- harmonogram wdrożenia systemu,
- atrakcyjne oferty firm trudniących się odbiorem odpadów.
Proponujemy organizowanie gospodarki odpadami przy użyciu
dwóch
rodzajów metod, a mianowicie:
- metodą Holsystem,
polegającą na selektywnej zbiórce poszczególnych
odmian
surowców
wtórnych oraz odpadów przeznaczonych do
unieszkodliwiania
do małych
pojemników przydomowych (często pojemniki w tej metodzie
zastępowane są
workami, a makulatura pakowana jest w paczki).
- metodą Bringsystem,
polegającą na selektywnej zbiórce surowców
wtórnych i odpadów do
unieszkodliwienia w pojemnikach rozstawionych na
poszczególnych
osiedlach i w uczęszczanych przez mieszkańców miejscach (np.
obok
sklepów, dworców). W tej metodzie stosuje się
pojemniki o
większej
pojemności, gdyż są przeznaczone do obsługi około 500
mieszkańców.Obiektom
infrastruktury społeczno - gospodarczej przyporządkowana zostaje
odpowiednia ilość kontenerów i worków, obliczona
dla
każdego rodzaju
surowców wtórnych. Stosuje się tu wskaźniki
objętościowe
i masowe
nagromadzenia odpadów komunalnych i przemysłowych z
uwzględnieniem typu
zabudowy.
Opracowywane przez
nas Programy gospodarki
odpadami są skutecznym sposobem ograniczenia ilości odpadów
trafiających na wysypisko przy maksymalizacji odzysku
surowców
wtórnych. Znacznie zmniejsza to koszty, jakie są związane z
pozbywaniem
się odpadów w konwencjonalny sposób. powrót
Sprawozdanie z realizacji Planu gospodarki odpadami
Sprawozdanie z realizacji gminnego planu gospodarki odpadami, zgodnie z nowymi zapisami Ustawy o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 175, poz. 1458 oraz z 2006 r. Nr 63, poz. 441) organ wykonawczy gminy przedkłada radzie gminy oraz zarządowi powiatu w terminie do dnia 31 marca, po upływie okresu sprawozdawczego (art. 14 ust. 13, pkt. 1).
Oznacza to, że już niebawem, bo do 31 marca 2007 r., pierwsze sprawozdanie z gminnego planu gospodarki odpadami powinno zostać przedłożone Radzie Państwa Gminy i Zarządowi Powiatu.
Wychodząc naprzeciw tym wymaganiom proponujemy Państwu sprawne i kompleksowe przygotowanie stosownego sprawozdania, zgodnego z aktualnymi wymaganiami Ministerstwa Środowiska oraz stanem realizacji każdego z zadań zapisanych w Planie gospodarki odpadami dla Państwa Gminy. Indywidualne i staranne podejście do analizowanych zagadnień pozwoli na bezproblemowe wykorzystanie wniosków zawartych w sprawozdaniu na potrzeby przyszłej aktualizacji Planu.
Celem
Programu Selektywnej Zbiórki Odpadów „u
źródła” jest promowanie
przyjaznego użytkownikom sposobu segregacji odpadów przy
zastosowaniu
stelaży z oddzielnymi workami na makulaturę, tworzywa sztuczne i szkło
oraz wyposażenie różnych jednostek administracyjnych i
szkół z terenu
gminy w pojemniki „edukacyjne” do segregacji jako
elementu
uzupełniającego edukację ekologiczną. W ramach Programu oferujemy:
• kampanię informacyjno - edukacyjną;
• badanie opinii społecznej;
• wykonanie badań ilości i morfologii wytwarzanych
odpadów
oraz skuteczności dotychczasowej selektywnej zbiórki;
• kontakt i pośrednictwo z wytwórcami
zestawów
workowych oraz pojemników edukacyjnych. powrót
Strategie Rozwoju Społeczno-Gospodarczego
Opracowywane
przez naszą organizację Strategie rozwoju społeczno –
gospodarczego ułatwiają jednostkom samorządu terytorialnego
podejmowanie racjonalnych i kompleksowych działań zmierzających do
realizacji zasad zrównoważonego rozwoju. Tworzony przez nas
dokument oparty jest na analizie obecnego stanu wewnętrznego i
zewnętrznego gminy/powiatu oraz na opiniach i postulatach
mieszkańców. Dokument ten zawiera m.in.:
• opis
aktualnej sytuacji społeczno-gospodarczej na obszarze objętym
działaniem,
• określenie mocnych i słabych stron oraz szans i
zagrożeń,
• charakterystykę wyznaczonych obszarów
strategicznych,
• cele i sposoby ich osiągnięcia,
•
harmonogram wdrażania,
• plan finansowy.
Celem
Strategii jest wskazanie działań, które są konieczne do
osiągnięcia pożądanego, pozytywnego kierunek rozwoju gminy.
Dokument ten jest również ważnym źródłem
informacji
o obecnym stanie społeczno-gospodarczym gminy. Stanowi on także
doskonałe narzędzie do pozyskania środków z funduszy Unii
Europejskiej, gdyż jednym z kryteriów przy rozpatrywaniu
wniosków o środki pomocowe jest zgodność realizowanego
zadania z zapisami strategicznymi.
Najważniejszą
jednak funkcją przygotowanej przez nas strategii jest sformułowanie
kompleksowej koncepcji rozwoju lokalnego i wyznaczenie kierunku
działań dla administracji samorządowej. Opracowana
Strategia Rozwoju Społeczno - Gospodarczego jest bowiem deklaracją
przyszłego stanu gminy/powiatu, do którego należy dążyć
poprzez realizację konkretnych zadań w niej zawartych przy jak
największym zaangażowaniu społeczności. powrót
Opracowania Ekofizjograficzne
Opracowania
ekofizjograficzne zostały wprowadzone do procedur związanych ze
sporządzaniem opracowań planistycznych z zakresu zagospodarowania
przestrzennego na podstawie art. 56, pkt 2 i 3 Ustawy z dnia 9
listopada o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o
ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2000, nr 109, poz.1157) i
utrzymane przez Ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony
środowiska (Dz. U. z 2001 r. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.).
Zakres oraz
formę opracowań ekofizjograficznych określa Rozporządzenie Ministra
Środowiska z dnia 9 września 2002 r. w sprawie opracowań
ekofizjograficznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1298).
Dokumentacja ekofizjograficzna sporządzana jest przed przystąpieniem do
prac
planistycznych w celu uwzględnienia uwarunkowań przyrodniczych w
konstruowaniu projektów miejscowych planów
zagospodarowania
przestrzennego oraz kierunków zagospodarowania
przestrzennego
gminy.
Stanowi ona podstawę do zapewnienia realizacji zasady
zrównoważonego
rozwoju przy formułowaniu ustaleń dotyczących przeznaczania
terenów na
określone cele oraz określania zasad ich zagospodarowania i zabudowy.
Umożliwia ocenę stanu i funkcjonowania środowiska, jego wrażliwości i
odporności na degradację oraz zdolności do regeneracji, a także ocenę
walorów i zasobów środowiska w prognozie
oddziaływania na
środowisko
projektów planów zagospodarowania przestrzennego.
Gmina
posiadająca
aktualne opracowanie ekofizjograficzne może go użyć do celów
sporządzania wszystkich planów z terenu nim objętego.
Proponujemy współpracę z jednostkami
samorządowymi jak i biurami planistycznymi zajmującymi się
sporządzaniem miejscowych planów zagospodarowania przy
sporządzaniu takiej dokumentacji, aby wszelkie działania podejmowane w
gminach były zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju.
Prognoza oddziaływania na środowisko dot. projektów MPZP lub Studium uwarunkowań...
"Prognoza oddziaływania na środowisko..."przedstawia wyniki analiz i ocen skutków realizacji ustaleń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub studium na powietrze, powierzchnię ziemi, glebę, kopaliny, wody powierzchniowe i podziemne, klimat, zwierzęta i rośliny - we wzajemnym ich powiązaniu, oraz na ekosystemy i krajobraz.
Prognozę oddziaływania na środowisko sporządza się równolegle z pracami nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, a obowiązek jej sporządzenia wynika z Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717).
Proponujemy współpracę z jednostkami
samorządowymi jak i biurami planistycznymi zajmującymi się
sporządzaniem miejscowych planów zagospodarowania przy
sporządzaniu takiej dokumentacji, aby wszelkie działania podejmowane w
gminach były zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju.
Studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
gminy
wyprzedza sporządzanie planów miejscowych i ich praktyczne
stosowanie. Określa ono politykę przestrzenną gminy na podstawie
rozpoznanych uwarunkowań zewnętrznych i wewnętrznych, nadaje
generalny kierunek dalszym opracowaniom planistycznym oraz pozwala na
uzyskanie szerokiej akceptacji dla decyzji najważniejszych dla całej
wspólnoty samorządowej.
Celem
Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy jest:
Określenie
istniejących
uwarunkowań oraz problemów związanych z rozwojem
gminy;
Wyznaczenie
obszarów
objętych ochroną środowiska przyrodniczego i kulturowego oraz
określenie zasad ich
użytkowania;
Sformułowanie
kierunków
zagospodarowania przestrzennego i zasad polityki
przestrzennej
gminy;
Koordynacja
planów
miejscowych i wydanych decyzji o warunkach zabudowy i
zagospodarowania
terenu.
Wspomaganie
działań podmiotów gospodarczych i promocji gminy.
Powyższe cele wynikają bezpośrednio z przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717), a pośrednio z innych ustaw oraz regulacji prawnych dotyczących kompetencji samorządów.
Dzięki szerokiej i ścisłej współpracy z
placówkami
naukowo - badawczymi wykonane przez nas dokumenty są rzetelne i
dokładne. powrót
Inwentaryzacja i Waloryzacja
Przyrodniczo-Krajobrazowa
W
ramach działalności naszej organizacji wykonujemy również
inwentaryzacje i waloryzacje przyrodniczo - krajobrazowe. Mają one na
celu identyfikację oraz ocenę obszarów i obiektów
cennych
pod względem
przyrodniczym, krajobrazowym oraz kulturowym. Dzięki temu możliwe staje
się podejmowanie racjonalnych działań zmierzających do praktycznej
realizacji założeń zrównoważonego rozwoju.
Pierwszym krokiem
jest przeprowadzenie inwentaryzacji przyrodniczo - krajobrazowej.
Podczas prac terenowych identyfikowane są potencjalne obiekty ochrony
indywidualnej oraz obszarowej jak również te miejsca,
które narażone są
na degradację wynikającą z działalności człowieka. Powyższe badania
dają podstawę do przeprowadzenia waloryzacji przyrodniczej, w ramach
której określane są stopnie "cenności" dla
poszczególnych
fragmentów
analizowanego obszaru. Informację tą powinno się wykorzystać między
innymi przy wytyczaniu regionów zagospodarowania
przestrzennego.
Przykładowo obszary o wysokiej wartości wskaźnika waloryzacyjnego mogą
być przeznaczone pod rozbudowę szlaków turystycznych i
ścieżek
dydaktycznych, natomiast w miejscach o mniej cennych można wybudować
bazę noclegową.
Metodyka
badań
1. Prace terenowe prowadzone są w oparciu o mapy topograficzne w skali
1:10 000.
Inwentaryzacji
podlegają trzy podstawowe elementy przyrodniczo - krajobrazowe:
zadrzewienia, cieki i oczka wodne. Dla każdego z tych
obiektów
stosuje
się wieloparametrowy opis przestrzenny. Najważniejszym celem prac jest
identyfikacja obiektów cennych przyrodniczo,
które mogą
zostać objęte
ochrona indywidualną (np. pomniki przyrody) lub przestrzenną (np.
użytki ekologiczne, rezerwaty przyrody). Prowadząc badania
wykorzystujemy wytyczne opracowane przez Katedrę Ochrony i
Kształtowania Środowiska Akademii Rolniczej im. Augusta Cieszkowskiego
w Poznaniu. W przypadku charakterystyki oczek i cieków
wodnych
opisowi
podlegają parametry abiotyczne oraz ogólne cechy fitocenoz
wodnych oraz
ekotonowych. Uwzględnia się także typ użytkowania terenu w otoczeniu
obiektu, co pozwala miedzy innymi na ustalenie potencjalnych
źródeł
zagrożenia ekologicznego. Inwentaryzacja zadrzewień obejmuje
identyfikację gatunków, szacunkowy wiek, stan zdrowotny,
morfologię
terenu, usytuowanie w obrębie ekosystemu, a także inne cechy
(ekologiczne znaczenie łącznikowe, wartość wiatrochronną, czy
oddziaływanie na krajobraz).
2.Waloryzacja
krajobrazowa
W
oparciu o przeprowadzoną wcześniej inwentaryzację oraz mapę
obiektów
przyrodniczych objętych ochroną prawną wykonywana jest waloryzacja
krajobrazowa. W celu uzyskania całkowicie obiektywnych i wiarygodnych
danych stosujemy metodykę opracowaną przez Katedrę Kształtowania i
Ochrony Środowiska Akademii Rolniczej im. Augusta Cieszkowskiego w
Poznaniu poprzez podzielenie analizowanego obszaru na kwadraty o boku 1
km.
Podczas wykonywania
prac terenowych i analitycznych
szczególną uwagę zwracamy na:
- istniejące i projektowane formy ochrony przyrody oraz zakres ochrony
konserwatorskiej,
-
wartości ogólnoprzyrodnicze wynikające ze sposobu
użytkowania
gruntów,
bogactwa rzeźby terenu, występowania zbiorników wodnych,
gęstości sieci
rzecznej, gęstości i rodzaju zadrzewień oraz dewastacji krajobrazu
przez duże żwirownie, stawy rybne, fermy drobiu itp. Wymienione
kryteria zostają wycenione w skali punktowej, która składa
się
na
pięciostopniową ocenę waloryzacyjną. Suma punktów uzyskana
dla
analizowanego kwadratu powierzchni określa jego walory przyrodnicze
oraz zróżnicowanie krajobrazowe. Zaszeregowanie kwadratu do
poszczególnych pięciu klas waloryzacji uzyskujemy przez
zastosowanie
progów granicznych.
Efektem końcowym
jest mapa z
naniesionymi kategoriami waloryzacji obrazująca atrakcyjność
poszczególnych fragmentów opracowywanego obszaru.
W
oparciu o wykonaną
inwentaryzację i waloryzację tworzyć można różne formy
ochrony
przyrody, zarówno większe, np. obszary chronionego
krajobrazu,
rezerwaty, jak i małe formy ochrony przyrody, takie jak: ścieżki
dydaktyczne, użytki ekologiczne, zespoły przyrodniczo-krajobrazowe,
stanowiska dokumentacyjne. W ramach naszej działalności zajmujemy się
również opracowywaniem
programów renaturyzacji wybranych
obiektów (np. cieków, jezior, wyrobisk,
nieużytków), mających na celu
przywrócenie ładu ekologicznego na tych obszarach. powrót
Bioindykacyjna Ocena Stopnia Eutrofizacji
Wód Powierzchniowych
Ochrona
środowiska wodnego przed substancjami biogennymi jest jednym z
najważniejszych problemów, z jakimi muszą borykać się władze
samorządowe. W razie skażenia wód powierzchniowych tymi
związkami
niezbędne są często kosztowne analizy chemiczne, które nie
zawsze dają
pożądane efekty.
Nasza organizacja, wychodząc naprzeciw
zapotrzebowaniu na kompleksowe i tanie analizy biogenów w
wodach
powierzchniowych, zawarła w swej ofercie nowoczesne metody oceny
zawartości oraz źródła ich pochodzenia. Opierają się one na
wykorzystaniu bioindykatorów [gatunków roślin
wskaźnikowych].
Wykonujemy dwa typy ekspertyz:
1)
Dla powierzchniowych wód stojących : wykonywana jest
syntetyczna
ocena
trofizmu wód zbiorników kilkoma metodami, między
innymi
metodą
Ellenberga. Identyfikowane są źródła napływu oraz
dystrybucja
substancji biogennych. Wykonana ekspertyza zwiera między innymi:
- ocenę degradacji zbiornika wodnego,
- identyfikację źródeł napływu substancji biogennych,
- prognozę zmian dla analizowanego obiektu,
- propozycję działań zmierzających do zahamowania procesu eutrofizacji
i degradacji.
2) Dla
powierzchniowych wód płynących :
wykonywana jest ekspertyza z wykorzystaniem brytyjskich metod:
- MTR (Mean Trophic Rank) - ocena eutrofizacji i źródeł
zanieczyszczeń substancjami biogennymi
-
RHS (River Habitat Survey) - ocena parametrów fizycznych
rzeki,
przede
wszystkim zmian pochodzenia antropogenicznego. Wykonana ekspertyza
zwiera między innymi:
- ocenę degradacji rzeki,
- identyfikację źródeł napływu substancji biogennych,
- prognozę zmian dla analizowanego obiektu z uwzględnieniem
parametrów fizycznych i gospodarowania w zlewni
bezpośredniej,
- propozycję działań zmierzających do zahamowania procesu eutrofizacji
i degradacji cieku wodnego.
Powyższe
dwie metody składają się na kompleksową ekspertyzę zmian
antropogenicznych w obrębie cieku wodnego i jego bezpośrednim
sąsiedztwie. powrót
Programy Usuwania Azbestu
Azbest
i wyroby azbestowe stanowią jeden z najbardziej uciążliwych
odpadów z
uwagi na duże rozpowszechnienie oraz rakotwórcze działanie
na
ludzi. W
latach 90-tych wprowadzono zakaz jego stosowania, a w maju 2002 r. Rada
Ministrów RP przyjęła Program usuwania azbestu i
wyrobów
zawierających
azbest stosowanych na terytorium Polski. W celu realizacji wszystkich
zadań przewidzianych w tym dokumencie, niezbędne jest zaangażowanie
administracji publicznej i różnych instytucji działających
na
trzech
poziomach: centralnym, wojewódzkim i lokalnym.
Obowiązek opracowania "Programów usuwania azbestu i wyrobów zawierających azbest" na poziomie wojewódzkim, powiatowym i gminnym, wynika z zapisów "Krajowego programu usuwania azbestu i wyrobów zawierających azbest stosowanych na terytorium Polski" przyjętego przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 14 maja 2002 roku. W "Krajowym programie..." określono również termin wykonania programów dla gmin i powiatów na 31.12.2006 r.
Głównym celem gminnego/ powiatowego programuusuwania i unieszkodliwiania azbestu jest doprowadzenie do stopniowej eliminacji wyrobów zawierających azbest z terenu gminy/powiatu oraz ich bezpieczne składowanie i prawidłowe unieszkodliwienie a także edukacja mieszkańców w zakresie szkodliwości azbestu i pomoc w pozyskaniu środków na jego bezpieczne usunięcie.
Opracowanie takiego programu jest niezbędnym warunkiem do ubiegania się o środki z zewnątrz na ten cel, z Powiatowego lub Wojewódzkiego, a nawet Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska (koszty udziału w realizacji programu kształtują się zwykle następująco: 10% wartości zadania stanowi wkład własny właściciela nieruchomości, 10% - środki gminy, 80% - środki funduszy ochrony środowiska).
"Krajowy program usuwania azbestu..." określa czas usunięcia ww. wyrobów na okres do roku 2032 r., dlatego też niezwykle ważną sprawą w chwili obecnej jest inwentaryzacja wyrobów zawierających azbest oraz zaplanowanie i realizacja szeregu działań w tym kierunku. Ponadto Burmistrzowie/Wójtowie mają obowiązek przedkładać wojewodzie (do dnia 31 marca za poprzedni rok kalendarzowy - począwszy od danych za rok 2003) informacje o rodzaju, ilości i miejscach występowania wyrobów zawierających azbest (Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2002 r.).
W związku z powyższym proponujemy Państwu pomoc w zakresie:
• sporządzania powiatowych/gminnych programów usuwania azbestu i wyrobów azbestowych:
aaa1. Inwentaryzacja obiektów zawierających azbest. aaa2. Edukacja mieszkańców w zakresie szkodliwości azbestu dla zdrowia człowieka. aaa3. Zapoznanie mieszkańców z procedurami usuwania, zabezpieczania i unieszkodliwiania wyrobów azbestowych. aaa3. Zapoznanie i pomoc mieszkańcom gminy w pozyskiwaniu środków finansowych na zadania związane z usuwaniem azbestu i wyrobów zawierających azbest.
monitoringu realizacji „Programów usuwania azbestu...”,
sporządzania wniosków dotyczących organizacji i finansowania stosownych przedsięwzięć dotyczących „Programu…”.
Projekty Zamknięcia
i Rekultywacji
Składowisk Odpadów
Zarządzający
składowiskami odpadów, na mocy Rozporządzenia Ministra
Środowiska z 24
marca 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących
lokalizacji,
budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać
poszczególne typy składowisk odpadów, zobowiązani
zostali, by do 31
grudnia 2005 r. dostosować swe składowiska do aktualnych
wymogów
prawnych, bądź je zamknąć. Technicznie i ekonomicznie zasadna jest
modernizacja tylko kilkudziesięciu spośród ponad tysiąca
polskich
składowisk. Większość z nich powinna być wkrótce zamknięta i
zrekultywowana. Wiąże się z tym konieczność uzyskania decyzji
administracyjnej, po uprzednim opracowaniu projektu zamknięcia i
rekultywacji składowiska. Również ten dokument mieści się w
zakresie
działalności naszego stowarzyszenia. Projekt rekultywacji składowiska
wykonujemy w oparciu o wyniki badań geologicznych i hydrogeologicznych
z uwzględnieniem:
• celu rekultywacji, zabiegów ograniczających
zagrożenie dla wód podziemnych i powierzchniowych z
wariantami
technologicznymi drenażu i uszczelnienia składowiska,
• metod
ograniczenia szkodliwego wpływu na powietrze atmosferyczne z wariantami
technologicznymi systemu odgazowania i uszczelnienia składowiska,
•
harmonogramu i zakresu działań związanych z rekultywacją składowiska
odpadów wraz z kosztorysem inwestorskim, warunków
monitoringu i
sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem
odpadów. powrót
Plan Rozwoju Lokalnego (PRL)
Plan
Rozwoju Lokalnego ma na celu aktywizację społeczną i gospodarczą
obszaru objętego planem oraz wzrost jego konkurencyjności.
Działania wynikające z tego dokumentu mają przyczynić się do
zwiększenia atrakcyjności gospodarczej i inwestycyjnej
gminy/powiatu oraz powinny tworzyć warunki do wzrostu zatrudnienia.
Zawarty w Planie Rozwoju Lokalnego kilkuletni, szczegółowy,
wykaz zadań pozwala na zaplanowanie prac projektowych i
organizacyjnych jednostek administracji samorządowej, przez co
usprawnia realizację poszczególnych zadań i pozwala na
ewentualne przygotowanie wniosków o dofinansowanie ze
środków
Ponadto
Plan rozwoju lokalnego wymagany jest obligatoryjnie w przypadku
ubiegania się przez samorządy o
pomoc
finansową z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach
Zintegrowanego Programu Rozwoju Regionalnego (ZPORR) - działanie
3.1. „Obszary wiejskie” oraz działanie 3.2.
„Obszary
podlegające restrukturyzacji”.
Podstawą
do sporządzenia Planu Rozwoju Lokalnego (PRL) i dokumentem
określającym jego ramy merytoryczne jest Zintegrowany Program
Operacyjny Rozwoju Regionalnego (ZPORR), będący jednym z siedmiu
programów operacyjnych służących realizacji Narodowego
Planu Rozwoju.
Warto
skorzystać z fachowej pomocy przy sporządzaniu Planu Rozwoju
Lokalnego tym bardziej, że koszty opracowania dokumentacji stanowią
wydatek kwalifikujący się do refundacji z funduszy strukturalnych. powrót
Programy Rewitalizacji
W
odpowiedzi na wyzwania stawiane samorządom, w szczególności
pod
względem tworzenia warunków sprzyjających rozwojowi
gospodarczemu gminy
w pierwszych latach członkostwa w Unii Europejskiej (2004-2006),
Europejskie Towarzystwo Ekorozwoju podejmuje się opracowania
Programów
Rewitalizacji. Są one programem wieloletnich działań, wpisujących się w
strategię rozwoju gminy. Zasadniczym celem tych dokumentów
jest
przywracanie konkurencyjności społeczno-gospodarczej i
zrównoważony
rozwój określonych terenów i obszarów,
które utraciły dotychczas
pełnione funkcje np.: społeczne czy gospodarcze. Program Rewitalizacji
oprócz diagnozy społeczno-gospodarczej gminy przedstawia jej
słabe i
mocne strony, szanse i zagrożenia. Wskazuje także kierunki działań o
charakterze strukturalnym. W związku z powyższym wymaga on
kompleksowego ujęcia wielu różnorodnych dziedzin tj. sfery
ekonomicznej, społecznej, ekologicznej, finansowej i przestrzennej.
Pożądanym
następstwem realizacji Programu będzie ożywienie gospodarcze i
społeczne, w tym nadanie zdegradowanym obiektom nowych funkcji
społeczno-gospodarczych, a ponadto zachęcanie do rozwijania nowych form
aktywności gospodarczej generujących miejsca pracy poprzez oferowanie
infrastruktury do prowadzenia działalności dostosowanej do potrzeb
nowych przedsiębiorstw, przy równoczesnej trosce o ochronę
środowiska
naturalnego warunkującego zrównoważony rozwój
gospodarczo-społeczny.
Programy Rewitalizacji są niezbędne w przypadku ubiegania się o pomoc
finansową z funduszy europejskich w ramach Zintegrowanego Programu
Operacyjnego Rozwoju Regionalnego (ZPORR). powrót
Studium Wykonalności Inwestycji
Studium
wykonalności (ang. feasibility study) to jeden z podstawowych
dokumentów wymaganych przy ubieganiu się o dofinansowanie
zarówno z
krajowych jak i zagranicznych funduszy i programów
pomocowych.
Jest to
także niezbędny załącznik dla projektów realizowanych w
ramach
Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego (ZPORR).
Podstawowym
celem studium jest dostarczenie wszelkich danych
niezbędnych do podjęcia decyzji inwestycyjnej, zarówno
samemu
inwestorowi jak i instytucji finansującej. Dokument ten obejmuje
wszelkie aspekty handlowe, techniczne, finansowe, ekonomiczne i
związane ze środowiskiem przyrodniczym projektu inwestycyjnego.
Podstawowe elementy studium wykonalności załączonego do wniosku o
dofinansowanie to:
• Charakterystyka podmiotu projektu,
• Opis tła projektu (otoczenia społeczno-gospodarczego
projektu),
• Analiza obecnej sytuacji wraz z prognozą na następne lata,
• Identyfikacja problemów i przełożenie ich na cele
projektu,
• Opis i analiza celów, rezultatów i
produktów projektu
Zwracamy
dużą uwagę na komplementarność projektu z innymi działaniami i
programami, a szczególnie na powiązania z projektami
realizowanymi ze
środków unijnych, jak i innych środków
zagranicznych, czy
krajowych.
Konstrukcja i treść merytoryczna studium zapewni o zdolności
organizacyjnej beneficjenta do wdrożenia projektu. powrót
Oceny Oddziaływania
na Środowisko
Ocena
oddziaływania na środowisko (OOŚ) to opracowanie o charakterze
techniczno-przyrodniczym, którego celem jest analiza
możliwości
realizacji inwestycji w sposób bezpieczny dla środowiska.
Jest
to
procedura dostarczająca niezbędnych informacji osobom podejmującym
decyzje administracyjne i lokalizacyjne oraz angażująca społeczeństwo w
proces podejmowania decyzji. OOŚ ma na celu określenie
rodzajów
i skali
ewentualnych zagrożeń związanych z planowaną działalnością człowieka,
porównanie alternatywnych rozwiązań (włącznie z opcją braku
działań)
oraz zidentyfikowanie możliwych do zastosowania przeciwdziałań
minimalizujących oddziaływanie. Sporządzenia raportu o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko wymagają przedsięwzięcia wymienione w
Rozporządzeniu Rady Ministrów z 24.09.2002 r. w sprawie
określenia
rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na
środowisko (
Dz. U. z 2002 r. Nr 179 poz.1490). OOŚ mogą być również
wykonywane w
odniesieniu do innych przedsięwzięć na podstawie decyzji
administracyjnej. Wprowadzenie nowych regulacji prawnych w zakresie
ochrony środowiska istotnie rozszerzyło zakres ocen, obejmując m.in
obok przedsięwzięć inwestycyjnych również projekty
dokumentów o
charakterze programowym i planistycznym. Prognoza oddziaływania na
środowisko tych dokumentów przeprowadzana jest w celu
określenia
skutków dla środowiska decyzji strategicznych, zapadających
na
szczeblu
polityki, planowania i programowania. powrót
Przeglądy
Ekologiczne
W
przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość
negatywnego oddziaływania na środowisko instalacji już istniejących,
organ ochrony środowiska może zobowiązać podmiot prowadzący instalację
do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego (Dz. U. z 2001
r. Nr 62, poz. 627, art. 237.). Cel i zakres
tego opracowania jest bardzo podobny do Raportu Oceny Oddziaływania na
Środowisko.
powrót
Ekoedukacja
W
Polityce Ekologicznej Państwa na lata 2003-2006 edukacja ekologiczna
społeczeństwa uznawana jest za jeden z ważniejszych
instrumentów realizacji strategii zrównoważonego
rozwoju. Poziom świadomości ekologicznej społeczeństwa jest podstawą
zrozumienia potrzeb w zakresie ochrony środowiska i efektywnego
wdrażania zasad ekorozwoju.
Pragniemy
zaproponować Państwu przeprowadzenie cyklu
spotkań dla dzieci i młodzieży szkół podstawowych i
gimnazjum
pod hasłem:
Przekazywane
przez nas informacje są zgodne z Narodową Strategią Edukacji
Ekologicznej i Narodowym Programem Edukacji Ekologicznej oraz aktualnym
ustawodawstwem. Program zajęć stanowi doskonałe uzupełnienie ścieżek
edukacyjnych realizowanych w ramach zajęć szkolnych. Zajęcia prowadzone
są metodami aktywizującymi grupę, z wykorzystaniem technik
twórczego
myślenia, zajęć ruchowych, plastycznych, parateatralnych. Zagadnienia
ochrony środowiska przybliża dzieciom stworzona przez nas postać
EKUSIA. Na naszych warsztatach uczniowie się nie nudzą, gdyż uczą się
poprzez zabawę i aktywne uczestnictwo. Tematyka zajęć w dużej mierze
odnosi się do najbliższego otoczenia czyli miejscowości, gminy,
powiatu. Realizację każdego z tematów przewidujemy w grupach
maksymalnie 30 osobowych w trakcie 1 godziny lekcyjnej (45 min).
Proponujemy zajęcia z następujących tematów:
• „Jestem częścią środowiska”
• „Najcenniejsze skarby w zasięgu ręki”
• „Główne zagrożenia dla środowiska w
Naszej
okolicy”
• „Jak w moim regionie rozwiązywane są problemy
zanieczyszczeń środowiska?”
• „Co ja mogę zrobić dla środowiska?”
• „Encyklopedia Małego Ekologa ”
• „Czysta energia”
• „Antidotum na odpady”
• „Formy ochrony przyrody”
• „W sercu Europy”
• „Rolnictwo ekologiczne”
• „Internet w służbie środowisku”
Istnieje
również możliwość dostosowania programu zajęć do
indywidualnych
potrzeb
i zainteresowań uczestników oraz poszerzenia listy
tematów. Z naszej
oferty można wybrać dowolną liczbę tematów lub cały pakiet.
Ze
względów
organizacyjno-ekonomicznych prosimy jednak, aby jednorazowa akcja
edukacyjna obejmowała minimum 3 godziny zajęć.
Pomoc organizacjom
pozarządowym i samorządom w ubieganiu się o środki z Unii Europejskiej
Przystąpienie
Polski
do Unii Europejskiej stworzyło możliwość korzystania z
doświadczeń innych państw w rozwoju społecznym i gospodarczym.
Dla wyrównania standardów życia w
różnych
częściach Wspólnoty zostały przeznaczone środki finansowe
pozwalające na wsparcie inwestycji, inicjatyw społecznych oraz
badań naukowych. Uprawnionymi do ubiegania się o dotacje są m.in.
osoby prowadzące działalność gospodarczą, jednostki samorządu
terytorialnego, organizacje pozarządowe.
ETE
proponuje pomoc w
zakresie sporządzania wniosków o dofinansowanie
szczególnie
dla innych organizacji oraz organów administracji
samorządowej. Wsparcie obejmuje pisanie wniosków lub/i
załączników do nich oraz konsultacje przy samodzielnym
wypełnianiu formularzy przez inne podmioty. Należy podkreślić iż
koszty uzyskania pomocy przy wykonywaniu dokumentacji kwalifikują
się do refundacji ze środków unijnych.
Konsultacje i
sporządzanie
wniosków o Pozwolenia Zintegrowane
Pozwolenie
zintegrowane jest decyzją administracyjną będącą w praktyce rodzajem
szczegółowej licencji na prowadzenie instalacji, na
warunkach
ustalonych dla wszystkich komponentów środowiska oraz przy
spełnieniu
wymagań technicznych określonych jako najlepsze dostępne techniki
(BAT). System pozwoleń zintegrowanych wprowadzony został Dyrektywą Rady
96/61/WE z 24 września 1996 r. zwanej Potocznie Dyrektywą IPPC i
przetransponowany do polskich przepisów Ustawą z dnia 27
kwietnia 2001
r. Prawo Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn.
zm.).
Instalacje
podlegające obowiązkowi uzyskania pozwolenia zintegrowanego
(instalacje typu IPPC) określone zostały w rozporządzeniu Ministra
Środowiska z dnia 26 lipca 2002 r. w sprawie rodzajów
instalacji
mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych
elementów
przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz.U. z 2002 r., Nr 122,
poz.1055). Chociaż uzyskanie takiego pozwolenia wymaga spełnienia przez
zakład szeregu wymagań to jednak prace przygotowawcze prowadzące do
uzyskania pozwolenia zintegrowanego mogą przynieść korzyści zakładom
typu IPPC m.in:
• zmniejszenie ryzyka związanego z działaniem zakładu co czyni
go
bardziej atrakcyjnym dla inwestorów,
•
poprawę zarządzania przepływem zasobów, z których
korzysta zakład, np.
wody, energii, surowców, co może prowadzić do oszczędności
finansowych,
• zwiększenie dostępu do rynków międzynarodowych w
oparciu
o zalety środowiskowe zakładu,
• zwolnienie z 6 rodzajów pozwoleń
„sektorowych” dla instalacji typu IPPC
Wszystkie
istniejące instalacje powinny uzyskać pozwolenie zintegrowane do 1
stycznia 2004 r., jednakże Minister Środowiska wydał rozporządzenie
przesuwające te datę dla poszczególnych typów
instalacji,
nie później
jednak niż do 30 kwietnia 2007 r. Wszystkie nowe instalacje muszą
uzyskać pozwolenie zintegrowane przed uruchomieniem. W ramach naszej
działalności oferujemy konsultacje i pomoc przy sporządzaniu
wniosków o
pozwolenie zintegrowane zgodnie z aktualnym ustawodawstwem i wytycznymi
Ministerstwa Środowiska.